ສຽວຊາດິສມ໌ ກັບຫນຸ່ມແວ່ນເພື່ອນສະນິດ

ເລື່ອງສຽວ ສຽວຊາດິສມ໌ ກັບຫນຸ່ມແວ່ນເພື່ອນສະນິດ

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍລືມການໄປຊ່ວຍສອນຫນັງສືຄັ້ງນັ້ນໄດ້ຕະຫຼອດຊີວິດ ເພາະເຂົາ ແມນ

ຫນຸ່ມແວ່ນປະຈຳຫ້ອງທີ່ໃຄຣໆ ກໍເຫັນວ່າເປັນເນີດທີ່ສຸດ ເລື່ອງນີ້ເກີດຂຶ້ນກັບຂ້ອຍເອງ ຫຼາຍປີກ່ອນ

ຕອນທີ່ຂ້ອຍນັດໄປຊ່ວຍສອນຫນັງສືທີ່ຫ້ອງເພື່ອນສະນິດຄົນໜຶ່ງ ພໍ່ແມ່ພວກເຮົາຮູ້ຈັກກັນມານານ

ສ່ວນພວກເຮົາກໍເລ່ນກັນມາຕັ້ງແຕ່ອະນຸບານ ຈຶ່ງສາມາດໄປມາຫາກັນໄດ້ປົກກະຕິ ເພາະບ້ານຢູ່ໃນໂຄງການເດຍວກັນ ແທ້ໆ

ຂ້ອຍແອບຊອບແມນຢູ່ ຊອບມານານແລ້ວ ເພາະເຂົາເບິ່ງເປັນຄົນງ່າຍໆ ໃຈເຢັນ ແລະໃຫ້ກຽດກັບທຸກຄົນຮອບຂ້າງ

ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈຶ່ງຕັດສິນໃຈວ່າ ຊ່ວຍສອນຫນັງສືແລ້ວຈະສະແດງຄວາມຮັກໃຫ້ເຂົາ ເພາະຂ້ອຍຢາກສອບເຂົ້າມະຫາລັຍດຽວກັນ

ຈຶ່ງຕັ້ງໃຈເປັນພິເສດ ແລະທັນທີທີ່ຂ້ອຍສະແດງຄວາມຮັກກັບເຂົາຕອນຢືນຢູ່ນອກຫ້ອງ

ຕັ້ງໃຈວ່າຈະໜີເຂົາໄປຢ່າງນັ້ນ ເພາະທັງກັງວົນ ແລະອາຍຫຼາຍ ແຕ່ເຂາກັບຈັບແຂນຂ້ອຍໄວ້ແນ່ນ

ແລ້ວດຶງຂ້ອຍກັບເຂົາມາໃນຫ້ອງ “ຫວຍຊອບຂ້ອຍແທ້ໆບໍ?” “ແມ່ນ ຄວຍ ປ່ອຍຂ້ອຍໄປເຖອາ ຂ້ອຍອາຍ”

“ຂ້ອຍກໍຊອບຫວຍເຫມືອນກັນ” ເຂາຕອບ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຕົກຕະລຶງ “ຊອບມາຕັ້ງແຕ່ມ.1 ແລ້ວ

ແຕ່ເຫັນວ່າຫວຍບໍ່ເຄີຍຊອບໃຄຣເລີຍ ບໍ່ຮູ້ ດີໃຈແທ້ໆ ນະ” ພວກເຮົາປັບຄວາມເຂົ້າໃຈກັນຢູ່ນານຫຼັງຈາກນັ້ນ

ຈົນກວ່າເວລາຜ່ານໄປຈາກດຶກ ຂ້ອຍຈຶ່ງຂໍຕົວກັບ ແລະບອກເຂົາວ່າແລ້ວຈະໂທຫາ ທະວາໃນຕອນນັ້ນ

ແມນກໍເດີນຫຼາຍອດຂ້ອຍໄວ້ຈາກດ້ານຫຼັງ ບອກຂ້ອຍວ່າບໍ່ຢາກໃຫ້ໄປເລີຍ ເຂາກະຊິບຂ້າງຫູຂ້ອຍ ແລ້ວຈູບເບົາໆ ທີ່ຕົ້ນຄໍ

ຂ້ອຍແທບເຮັດຫຍັງບໍ່ຖືກ ເພາະບໍ່ຄິດວ່າຈະຖືກລຸຍແບບນີ້ ແຕ່ເລິກໆ ໃນຫົວໃຈກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດເຂົາ ຂ້ອຍຊອບເຂົາມານານຫຼາຍໆ

ແລະເຄີຍເຮັດຫຍັງບ້າໆ ກັບຮູບເຂົາທີ່ແອບຖ່າຍໄວ້ດ້ວຍ ໃນຕອນນັ້ນ

ສ່ວນທ້າຍຂອງຂ້ອຍສຳຜັດໄດ້ວ່າມີບາງສິ່ງທີ່ບໍ່ປົກກະຕິສຳຜັດຢູ່ ຄວຍ “ແມນ…” “ຖ້າຫວຍຊອບຂ້ອຍ ຂ້ອຍຂໍໄດ້ບໍ?”

ມັນເປັນຄຳເວົ້າງ່າຍໆ ທີ່ເບິ່ງລຸຍຮຸນແຮງເກີນໄປ ຂ້ອຍຢາກປະຕິເສດເຂົາຫຼາຍໆ ແຕ່ຂ້ອຍກໍຕ້ອງການ ຈຶ່ງກະລ້າໆ ກັບວາຍໆ

ຈົນກວ່າມືເຂົາແກະມາຈັບເຕົ້າຂ້ອຍ ແລ້ວນວນໃຫ້ ລົມຫາຍໃຈແຮງໆດັງຢູ່ຂ້າງຫູ

ຊ່ອງຄໍຂ້ອຍກາຍເປັນດອກໄມ້ຫອມທີ່ເຂາດົມບໍ່ຂາດສາຍ ຮ່າງກາຍຂ້ອຍອ່ອນຍວບຫຼົງໄປຫມົດ

ເໝືອນກຳລັງຖືກໂຍນລົງໄປໃນຫ້ວງອາລົມທີ່ບໍ່ອາດປະຕິເສດໄດ້ ລຳຕົວເຂົາຊີດເຂົາມາຈາກດ້ານຫຼັງ

ຄວາມແຂງທີ່ຂ້ອຍຈິນຕະນາການໃກລ້ແຕ່ເອື້ອມມື ກ່ອນທີ່ຂ້ອຍຈະພະຍັກຫນ້າ ເຂາດຶງຂ້ອຍໃຫ້ຫັນກັບໄປ

ກ່ອນຈະຈູບຂ້ອຍຢ່າງແຮງຮຸນ ແຕກຕ່າງຈາກລັກພາຍນອກທີ່ຂ້ອຍຄິດລັບລັບ

ແມນຊິກແວ່ນຂອງຕົນແລ້ວໂຍນໄປມຸມໜຶ່ງຂອງຫ້ອງ ຕອນທີ່ກຳລັງຈູບກັບຂ້ອຍຢ່າງດູດດື່ມ

ເຂາຮີບຖອດກະດຸມເສື້ອອກຢ່າງໄວ ແລ້ວດຶງມືຂ້ອຍເຂົ້າໄປສຳຜັດກລ້າມເນື້ອຫນ້າທ້ອງຂອງເຂົາ ມືຂ້ອຍສັ່ນໂສກໂສກ

ແມນເດີນຊີດຈົນຮ່າງຂ້ອຍຕິດຝາຫ້ອງ ມືຂ້ອຍເຫຍາະຕີນທ້ອງ ຂະນະທີ່ເຂາຄ່ອຍໆ ສອດມືເຂົ້າໃນຊັ້ນໃນຂອງຂ້ອຍ

ແລ້ວໃຊ້ນີ້ວໄລ້ວຽນໄປຮອບໆ ສ່ວນອ່ອນໄຫວຂອງຂ້ອຍ ເຂົ່າຂ້ອຍອ່ອນລົງຊັ້ວຂະນະ ເມື່ອນີ້ວເຂົາຄ່ອຍໆ

ສອດເຂົ້າມາໃນຮ່າງກາຍຂອງຂ້ອຍແລ້ວຂະຫຍາຍ “ອື້…ແມນ ອື້ອອອ…”

ຂ້ອຍສົ່ງສຽງໄດ້ແຕ່ນັ້ນ ເພາະເຂາປິດປາກຂ້ອຍດ້ວຍຈູບທີ່ບໍ່ອາດຖອດອອນໄດ້ ນີ້ວທີ່ສວມສອດເລີ່ມຫມຸນວຽນໄປຮອບໆ

ຄວາມສຽວຊານກົດຮ່າງຂ້ອຍໃຫ້ຍ່ອຍລົງ ເຂົ່າໝົດແຮງ ເມື່ອເຂາເອ້າຍມນີ້ວເປັນສອງນີ້ວແລ້ວໄວກວ່າເກົ່າ

ສອງເຂົ່າຂອງຂ້ອຍທຸ່ມລົງຕິດພື້ນ ຫາຍໃຈຕິດຂັດໄປຫມົດ ແມນຍື່ນໜ້າເຂົາຫຼາຍະຊິບຂ້າງຫູຂ້ອຍ “ບອກວ່າຢຸດ

ຂ້ອຍຈະຢຸດ…ແຕ່ຫວຍບໍ່ຊອບແທ້ໆ ບໍ?” ຂ້ອຍປິດຕາແນ່ນ ພວກເຮົາແຍກຈູບອອກຈາກກັນ ຊໍ້ໜ້າລົງບໍ່າເຂົາ

ແລ້ວຂ້ອຍກໍຄ່ອຍໆ ຖືກຮ່າງທີ່ແຂງແຮງນັ້ນຍົກຂຶ້ນໄປນອນລາບບນເຕີງຊ້າໆ ແມນແທຣກຕົວເຂົ້າມາທີ່ລະຫວ່າງຂາຂ້ອຍ

ຈູບຂ້ອຍອີກຄັ້ງ ມືພຽງຂ້າງດຽວກອບຂໍ້ມືຂ້ອຍຍົກຂຶ້ນເທິງຫົວ ກ່ອນຈະມີສຽງ “ກຣິກ”

ແລະສຳຜັດທີ່ເຢັນເຊີດ ເຂາໃຊ້ກະແຈມືລັອກຂໍ້ມືຂ້ອຍໄວ້ທີ່ຫົວເຕີງ “ເປັນເດັກດີຂອງຂ້ອຍນະ” ທັນທີ

ກໍມີສຽງໜຶ່ງຄືໂທລະສັບສັ່ນ ກ່ອນທີ່ຂ້ອຍຈະຮູ້ວ່ານັ້ນຄືເຊັກສ໌ທອຍ

ແມນຕອນນີ້ເຫມືອນຄົນອື່ນທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກມາຕະຫຼອດຊີວິດ ເຂົາຄ່ອຍໆ ໃຊ້ສິ່ງນັ້ນແຕະທີ່ທາງເຂົ້າຂອງຂ້ອຍ ບ່ອນທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຖືກສຳຜັດແບບນີ້ມາກ່ອນ.

ຮູ້ສຶກວ່າກຳລັງຈະເສັດສົມບູນ ກຳລັງຈະເຖິງເປົ້າໝາຍ ທັງທີ່ເຂາຍັງບໍ່ທັນເຮັດຫຍັງເລີຍ ແລ້ວໃນພິບຕາ ແມນກໍ່ກົດສິ່ງວົງມົນນັ້ນເຂົ້າມາໃນຕົວຂ້ອຍ.

“ອືອອອອອອ…” ຂ້ອຍຄຣາງສຽງບໍ່ເປັນພາສາ ເຫມືອນຂ້າງໃນກຳລັງຈະແຕກເປັນເສີຍໆ ພ້ອມກັນ ສອງຂາຂ້ອຍຖືກແຍກອອກ ນິ້ວສອດດັນສິ່ງນັ້ນໃຫ້ເລິກເຂົ້າໄປອີກ.

“ສຽວໃຊ່ບໍ່ ຫມວຍ…” “ອື ສຽວ ອ້າ… ບໍ່ໄຫວແລ້ວ ຊ່ວຍຂ້ອຍທີ ແມນ ຂ້ອຍຈະ… ບໍ່ໄຫວແລ້ວ” ສອງມືຂ້ອຍຖືກລັອກໄວ້ ຂ້ອຍເຮັດຫຍັງບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

ບໍ່ເຫຼືອຫຍັງ ນອກຈາກປ່ອຍໃຫ້ເຂາຫຍອກລ້ອນຕົວໃນສຳຜັດທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຈິນຕະນາການໄດ້ ສ່ວນນັ້ນຄ່ອຍໆ ເຜີຍຮ່າງທີ່ໃຫຍ່ໂຕແຂງຂຶ້ນມາຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ.

“ຫມວຍຮ່າງດີຫຼາຍ” ເຂາຊມຂ້ອຍບໍ່ຂາດປາກ “ຜິວຂາວ ງາມ ນົມໃຫຍ່ ບໍ່ຄິດວ່າຈະໄດ້ເຫັນຫມວຍແບບນີ້” ສຽງເຂາດູຕື່ນເຕັນ ແມ່ນວ່າບໍ່ແມ່ນຈາກຂ້ອຍ ແຕ່ເຂາສົນລະພາບ.

ນິ້ວປາຍຫຍອກກີບສວາດຂອງຂ້ອຍຖີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ຂ້າງນອກກໍ່ໜັກແໜ່ນ ຂ້າງໃນກໍ່ຫນັກຫຍວງ ແລ້ວໃນວິນາທີນັ້ນ ຄວຍແມນມາຈອດທີ່ປາຍຫີ ຄລອເຄລຍໄປມາ ຮອບນອກດ້ວຍເອວພລິ້ວໄຫວ.

“ເຮົາບໍ່ໄຫວແລ້ວ” ທັນທີທີ່ເຂາພູດ ຄວຍກໍ່ສອດເຂົ້າມາທັນທີ “ແມນ… ເອົາອອກກ່ອນ ອ້າ…” ແຕ່ເຂາບໍ່ຟັງໃດທັງນັ້ນ ແມນຫົວຮອຍໃນລຳຄໍແລ້ວສອດເຂົ້າມາຈົນສຸດຄວາມຍາວ.

ຮ່າງຂ້ອຍແອ່ນສູງຈາກເຕີງດ້ວຍຄວາມສຽວຊ່ານທີ່ເຂາມອບໃຫ້ ຂ້າງໃນທັງສຽວ ທັງຟິດ ແລະແທບແຫລກ ເພາະເຊັກສ໌ທອຍຍັງເຮັດວຽກຕໍ່ເນື່ອງຢ່າງບໍ່ຢຸດ.

ໃນຂະນະທີ່ແມນຄ່ອຍໆ ກະແທກຄວຍເຂົ້າມາ ພ້ອມບີບເຕົ້າຂ້ອຍຢ່າງເຄລິບເຄລີ້ຍ ເຂາຄຣາງສຽງຕ່ຳ ກັດປາກລຸ່ມ ແລ້ວເອວພລິ້ວໄຫວຂະເຍຍໄຫວກະແທກເຂົ້າມາບໍ່ຂາດສາຍ.

ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດປະຕິເສດການກະທຳໄດ້ ເຮັດໄດ້ແຕ່ປ່ອຍຮ່າງທີ່ກຳລັງລະລາຍໄປຕາມຈັງຫວະຂອງແມນ “ຂ້າງໃນຂອງຫມວຍກັດຫຼາຍ ຟິດດ້ວຍ ອ້າ ດີຈັງ… ອື ສຽວຫຼາຍ ສຽວແທ້ໆ”

“ອ້າ… ແມນ ດີຈັງ” ຂ້ອຍສົ່ງສຽງຮ້ອງບອກ “ຄວຍເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ ຂ້ອຍສຽວຫຼາຍ ອ້າ…” ແມນເລັ່ງກະແທກເຂົ້າມາໄວແລະແຮງຂຶ້ນ ເຂາກັດແຂ້ນ ແຫງນຫນ້າສູງ ຈັງຫວະຮ້າຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

ແມນເອງກໍ່ເລັ່ງການສັ່ນຂອງເຊັກສ໌ທອຍດ້ວຍ ຈົນຂ້ອຍແທບເສຍສະຕິ ສຽວຊ່ານ ຮ້ອນແຮງ ໝົດໃຈຕາມຈັງຫວະຂອງເຂົາ ລົມຫາຍໃຈແມນດັງຂຶ້ນ ດັງຂຶ້ນ “ຈະ… ຈະເສັດແລ້ວ ຫມວຍ ເຮົາຈະເສັດແລ້ວ… ອ້າ”

ຈັງຫວະສຸດທ້າຍເຂາກະແທກເຂົ້າມາຢ່າງແຮງ ຈົນຂ້ອຍທັງສຽວທັງຈຸກທ້ອງນ້ອຍ ຮ່າງຂ້ອຍຂຽວຕາມແຮງໄປທັງຕົວ ກ່ອນເຂາຈະດຶງຄວຍອອມາ ແລ້ວຊັກຢ່າງແຮງ.

ຈົນນ້ຳຮັກຂອງເຂາພຸ່ງກະຊູດຢ່າງແຮງທົ່ວທັງຮ່າງແລະໜ້າຂ້ອຍ ເພາະເຊັກສ໌ທອຍຍັງສັ່ນຢູ່ແບບນັ້ນ ມັນກໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເສັດຕາມເຂົາໄປດ້ວຍຕິດໆ ທັນທີ.

ສຸດທ້າຍ ເຫມືອນຫມົດແຮງ ແມນໂຖມຮ່າງລົງມາທັບຂ້ອຍທັງຕົວ ຊອບໜ້າລົງທີ່ບ່າຂ້ອຍ ແລ້ວຈູບຄໍເບົາໆ “ຂໍໂທດ… ແຕ່ເຮົາທົນມານານແລ້ວແທ້ໆ ຫມວຍ ເຮົາຢາກທຳກັບເຈົ້າຫຼາຍ”

ຂ້ອຍຫາຍໃຈຫອບເຫນື່ອຍ ກ່ອນຈະຫົວຮອຍອອກມາເບົາໆ ເພາະຕອນນີ້ຮ່າງຂ້ອຍເບົາຫວິວຮາວກຳລັງຈະລອຍໄປຕາມສາຍລົມ “ຖ້າເຈົ້າເຮັດບໍ່ດີ ຂ້ອຍຈະໂກດເຈົ້າຈົນຕາຍແນ່ ໄວ້ເບິ່ງ”

“ແລ້ວ… ຂ້ອຍເຮັດດີບໍ່” “ດີ… ດີຫຼາຍໆ” ຜ່ານໄປເກືອບຊົ່ວໂມງຫຼັງຈາກທີ່ຂ້ອຍອາບນ້ຳແຕ່ງຕົວ ແລະຢືມຊຸດພະລະຂອງເຂົາມາໃສ່ ແມນກໍ່ເດີນມາສົ່ງຂ້ອຍທີ່ຫນ້າບ້ານ.

“ໄວ້… ມາຕິວອີກນະ” “ບໍ່” ຂ້ອຍຕອບຍິ້ມໆ “ຖ້າຮອບໜ້າເຈົ້າຍັງເອົາກະແຈບ້າໆ ນັ້ນມາລັອກຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະບໍ່ມາແລ້ວ” “ບໍ່ເຮັດແລ້ວ… ແຕ່ຂໍໃຫ້ມານະ”

“ຖ້າຢາກໃຫ້ມາ… ຮອບໜ້າເຈົ້າຕ້ອງລັອກມືຕົນເອງ” “ຫາ???” “ຕາຂ້ອຍບ້າງ…” ຂ້ອຍຫົວຮອຍແລ້ວເຮົາກໍ່ຈາກກັນຄືນນັ້ນ.

ແຕ່ຢ່າງທີ່ບອກ ນັ້ນເປັນແຕ່ຄັ້ງທຳອິດ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຮົາກໍ່ມາຕິວຫນັງສືກັນບ່ອຍໆ ບາງຄັ້ງ… ກໍ່ໄປຕິວນອກສະຖານທີ່ດ້ວຍ!