ເຢັດກັບເພື່ອນ ວັນສົງກຣານ ສຽວກະແສ່ແບບສຸດໆ

ເລື່ອງສຽວ ເຢັດກັບເພື່ອນ ວັນສົງກຣານ ສຽວກະແສ່ແບບສຸດໆ

ຜົມມີເລື່ອງໜຶ່ງທີ່ຢາກເລົ່າໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ຟັງ. ຍອມຮັບນະຄຣັບວ່າເປັນເລື່ອງທີ່ຜົມເກັບມານານແລ້ວ ແລະບໍ່ຢາກທີ່ຈະເປີດເຜີຍໃຫ້ໃຜໄດ້ຮັບຟັງ. ແຕ່ມື້ນີ້ຜົມຄິດວ່າຢາກຈະມາເລົ່າໃຫ້ເພື່ອນໆ ອ້າຍໆ ໄດ້ຟັງກັນ ເພາະເລື່ອງຂອງຜົມຄ່ອນຂ້າງສຽວຫຼາຍເລີຍ. ຈົນທຸກວັນນີ້ ແມ້ເວລາຈະຜ່ານມາເປັນປີແລ້ວ ແຕ່ຜົມກໍ່ຍັງລືມບໍ່ລົງ. ຖຶງຂະໜາດວ່າເວລາຜົມເຢັດກັບຜູ້ຍິງຄົນໃດ ຜົມຈະຄິດພາບຕາມເຖິງເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດ ເພາະຈະຍິ່ງເຮັດໃຫ້ຜົມມີອາລົມຫຼາຍຂຶ້ນ. ເລົ່າມາຊ້າແລ້ວ ຢາກຈະບອກວ່າເລື່ອງນີ້ເປັນເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອປີກ່ອນ ໃນຊ່ວງທີ່ຜົມກັບບ້ານຕ່າງແຂວງ. ຜົມມີຊື່ວ່າບອຍ ອາຍຸ 28 ປີ ເຮັດວຽກຢູ່ກຸງເທບ ເປັນວິສະວະກອນ. ຜົມຍັງໂສດ ບໍ່ມີເມຍ. ແຕ່ກໍ່ມີບາງຄົນຄຸຍໆ ກັນ. ບາງທີໄປເທີຍວກໍ່ມີໄດ້ເຢັດກັນບ້າງບາງຄັ້ງ. ແຕ່ຖ້າຄຽນແທ້ໆ ແລ້ວບໍ່ມີໃຜ ກໍ່ໄປເທີຍວອາບອົບນວດ ຕາມພາສາຜູ້ຊາຍໂສດທົ່ວໄປ.

ເມື່ອຊ່ວງເດືອນເມສານທີ່ແລ້ວ ເປັນຊ່ວງວັນພັກສົງກຣານ ຜົມໄດ້ເດີນທາງກັບບ້ານຕ່າງແຂວງ. ປົກກະຕິຖ້າມີເວລາກໍ່ຈະກັບບ້ານຕະຫຼອດ. ໄດ້ມາເຈອເພື່ອນໆ ພັກຜ່ອນກັບຄອບຄົວກໍ່ຖືວ່າຄຸ້ມ. ໂດຍທີ່ບ້ານຜົມຈະເປັນສັງຄົມແບບຕ່າງແຂວງ. ຄົນໃນຫມູ່ບ້ານຄ່ອນຂ້າງຈະສະນິດກັນ. ສາມາດໄປກິນເຫລົ້າກັນໄດ້ທຸກບ້ານເລີຍ. ເພື່ອນຜົມຈຶ່ງມີເຢອະ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບມື້ນີ້ ຫຼັງຈາກຜົມໄປຫຼິ້ນສົງກຣານໃນຕົວອຳເພີ ກໍ່ເມົາພໍໄດ້. ມາຮອດກໍ່ຊວນກັນໄປກິນເຫລົ້າທີ່ບ້ານເພື່ອນ. ເພື່ອນຜົມມີທັງຜູ້ຍິງແລະຜູ້ຊາຍ. ຫຼາຍຄົນກໍ່ກັບມາຈາກຕ່າງແຂວງເຊັ່ນກັນ. ເຮົາກິນກັນຢ່າງມ່ວນສະໜານ ຈົນຜົມເລີ່ມໄດ້ທີ. ແລະມອງໄປທີ່ເພື່ອນຜູ້ຍິງຂະນະກຳລັງເຕັ້ນ. ເທອມີຊື່ວ່າບຸ້ມ. ເຮັດວຽກເປັນຄູ. ບຸ້ມຍັງໂສດແລະງາມຫຼາຍ. ຫຸ່ນດີ ສູງຍາວ. ມີນ້ຳມີນວນ ຫນຸ່ມໆ. ຈີບກັນເຢອະ. ຜົມເຄີຍຖາມວ່າເປັນຫຍັງບຸ້ມຖຶງບໍ່ມີແຟນສັກທີ. ຄົນຫຼໍ່ໆ ຮັ່ງມີໆ ມາຈີບເຢອະຫຼາຍ. ບຸ້ມກໍ່ເອົາແຕ່ຫົວຮອກແລ້ວບອກວ່າຍັງບໍ່ຢາກຜູກມັດກັບໃຜ. ມື້ນີ້ບຸ້ມເຕັ້ນເຊັກຊີຫຼາຍ. ໃສ່ກະໂປງຂາສັ້ນ ເສື້ອສີຂາວທີ່ກຳລັງເປີຍກ ເຮັດໃຫ້ເຫັນເສື້ອໃນ. ເຫັນນໍ້າກົມບລັອກຊັດເຈນ. ເອີ້ນໄດ້ວ່າແໜ່ນອອກໄປຫມົດເລີຍ.

ຜົມເຫັນແລ້ວຄຽນສຸດໆ. ກະແສ່ແຂງຂຶ້ນມາແບບບໍ່ຮູ້ຕົວ. ຄິດໄວ້ເລີຍວ່າຈະຕ້ອງເຢັດໃຫ້ໄດ້. ຢາກເຢັດບຸ້ມຫຼາຍ. ຜົມຮີບຖືຂວດເບຍເຂົ້າໄປເຕັ້ນຂ້າງໆ ບຸ້ມ. ມືຜົມກໍ່ມີຈັບນັ້ນຈັບນີ້ ລູບຫຍັງໄປເລື້ອຍ. ບຸ້ມເອງກໍ່ບໍ່ໄດ້ວ່າຫຍັງ. ຜົມຈຶ່ງໄດ້ໃຈ. ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກຳລັງມ່ວນກັບສຽງເພງແລະບັນຍາກາດ. ເມົາເລະເທະກັນຈົນບໍ່ຮູ້ເລື່ອງຮູ້ລາວ. ຜົມກໍ່ເຕັ້ນໃກ້ບຸ້ມຫຼາຍຂຶ້ນ ແລ້ວກອດບຸ້ມ. ມືກໍ່ບີບນໍ້າ ລ້ວງຫີ ຈົນບຸ້ມເລີ່ມເກຣັງແລະຫັນມາພູດກັບຜົມວ່າ “ແກເຮັດຫຍັງວະບອຍ? ເຮົາສຽວນະເວ້ຍຍ.” ພ້ອມທັງເຮັດໜ້າຕາແບບໜ້າເຢັດສຸດໆ. ຜົມໄດ້ຍິນຢ່າງນັ້ນ ຈຶ່ງດຶງມືບຸ້ມອອກມາ ແລ້ວບອກວ່າໃຫ້ບຸ້ມໄປສົ່ງຜົມຊື້ເບຍເອ້າຍມຫນ່ອຍ. ບຸ້ມກໍ່ເດີນຕາມມາຕາມປົກກະຕິ. ລະຫວ່າງທີ່ນັ່ງບົນລົດ ບຸ້ມກໍ່ເມົາຫຼາຍ ຫັນໜ້າມາມອງຜົມ. ຢູ່ໆ ເທອກໍ່ພູດຂຶ້ນມາວ່າ “ບອຍ ເມື່ອກີ້ແກ້ຮູ້ບໍ່ວ່າແກເຮັດຫຍັງ?” ຜົມນິ່ງໄປແປບນຶ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງຖອດວ່າ “ເຮົາມັກບຸ້ມນະ. ເລີຍເຮັດແບບນັ້ນ.” ບຸ້ມມອງໜ້າຜົມແລ້ວພູດວ່າ “ເຮົາກໍ່ມັກບອຍນະ.” ຜົມໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄິດວ່າຕ້ອງເຢັດໃຫ້ໄດ້ແລ້ວແບບນີ້. ຂາກັບຫຼັງຈາກຊື້ເບຍສຳເລັດ ຈຶ່ງໂກຫກບຸ້ມວ່າພໍດີຕ້ອງໄປເອົາບັດ ATM ທີ່ຄອນໂດ. ໃຫ້ບຸ້ມໄປເປັນເພື່ອນຫນ່ອຍ. ບຸ້ມກໍ່ໂອເຄ ບໍ່ໄດ້ພູດຫຍັງ. ບໍ່ຮູ້ເທອວ່າຈະຮູ້ບໍ່ວ່າກຳລັງຈະຖືກຜົມເຢັດ.

ເມື່ອຮອດຫ້ອງ ຜົມບອກວ່າໃຫ້ບຸ້ມເດີນຕາມເຂົ້າມາໃນຫ້ອງ ເພາະບັດຢູ່ໃນຫ້ອງ. ເມື່ອບຸ້ມເດີນເຂົ້າມາ ຜົມກໍ່ໂອບກອດເທອຈາກດ້ານຫຼັງ ແລະກະຊິບຂ້າງຫູວ່າ “ທີ່ບຸ້ມບອກມັກເຮົາອ່າ ແທ້ຫຼື?” ບຸ້ມເຮັດໜ້າເຂິນບໍ່ຕອບ. ຈຶ່ງເປັນສັນຍານໃຫ້ຜົມຮູ້ແລ້ວວ່າມີໃຈແນ່ໆ. ຜົມຄ່ອຍໆ ເອື້ອມມືໄປຈັບນໍ້າຂອງບຸ້ມ ຊຶ່ງຕ້ອງບອກເລີຍວ່າເຕັມໄມ້ເຕັມມືດີເຫຼືອເກີນ. ຜົມຄລຶງນໍ້າບຸ້ມເບົາໆ. ອີກມືກໍ່ລ້ວງໄປໃນຫີຂອງບຸ້ມ ຈົນບຸ້ມຄຣາງອອກມາ “ບອຍຍ… ເຮົາສຽວນະ. ເຮັດເຮົາເບົາໆ ຫນ່ອຍສິ.” ຜົມບໍ່ສົນໃຈ ແຕ່ຈັບບຸ້ມຖອດເສື້ອຜ້າອອກຈົນໝົດ. ລວມທັງເສື້ອຜ້າຂອງຜົມເອງດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນຜົມອຸ້ມບຸ້ມຂຶ້ນໄປເຕີງ ແລ້ວໃຫ້ເທອຫັນຫຼັງເຮັດທ່າຫມາ. ກົນເທອໃຫຍ່ຫຼາຍ. ເດັ້ງແລະເນຍນຫຼາຍແທ້ໆ. ຈາກນັ້ນຜົມຄ່ອຍໆ ໃຊ້ປາກດູດຫີຂອງບຸ້ມ ໃຊ້ລິ້ນຕວັດຈາກດ້ານຫຼັງ. ບຸ້ມຄຣາງແລະເກຣັງແບບສຸດໆ. “ອ້າ ອ້າາາ… ສຽວ… ສຽວຫີຈັງເລີຍ. ອ້າ ອ້າາາ ແຮງໆ ເລີຍຄ່າ. ຊີ໊ດດດ.” ຮ່າງກາຍຂອງບຸ້ມບິດພລິ້ວ. ຄວາມສຽວຊ່ານໜັກໜ່ວງ ຈົນເນື້ອຕົວຂອງບຸ້ມສັ່ນສະທ້ານ. ຜົມລະເລີງເລີຍລິ້ນກະຕຸ້ນຄວາມສຽວຊ່ານນັ້ນອອກມາຢ່າງເຕັມທີ່. ແລ້ວເລີ່ມດູດດຸນຮູຫີຂອງບຸ້ມ. ລິ້ມລົດນ້ຳຄຽນທີ່ໄຫຼເຢິ້ມອອກມາຢ່າງຖຶງອົກຖຶງໃຈ. “ອື໊ອອອ… ເທີ ເທີ… ເຢັດເລີຍ. ບໍ່ໄຫວແລ້ວ. ອື໊ອອອ…”

ຜົມຍິ່ງໄດ້ໃຈ ຣົວລິ້ນໄວຍິ່ງຂຶ້ນ. ບຸ້ມຄຣາງດັງຫຼາຍຂຶ້ນໄປອີກ. ຈາກນັ້ນຜົມກໍ່ນອນລົງເຕີງ ແລະຈັບບຸ້ມມານັ່ງບົນຕົວຜົມ. ບຸ້ມເລົ້າໂລມໃຫ້ຜົມ. ເທອເກັ່ງຫຼາຍ. ດູດຫົວນົມຜົມ. ໄລ່ລົງມາຈົນຮອດປາຍກະແສ່. ໃຊ້ມືຊັກກະແສ່ຜົມ ພ້ອມທັງໃຊ້ປາກອົມທີ່ກະແສ່. ດູດເຂົ້າດູດອອກ. ຜົມເກຣັງໄປຫມົດ ທົນໄມ່ໄດ້. ຮີບຍົກກົນຂອງເທອ ແລະຈັບກະແສ່ແທງໄປທີ່ຫີ. ກະແທກເຂົ້າໄປໃນຮູຫີຂອງບຸ້ມແບບຣວດດຽວ ສຸດລຳ.

ສວບບບ ສວບບບ ສວບບບ…

“ອ້າ ອ້າ ອ້າາາ… ສຽວ ສຽວຫີ ສຽວ. ອ້າາາ… ອ້າຍຍຍ…”

ຜົມໃຫ້ບຸ້ມຂະຍ່ມ. ບຸ້ມເອງກໍ່ຮູ້ງານຂະຍ່ມທີ່ກະແສ່ຜົມ. ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບໆ. ລີລາເທອດີຫຼາຍໆ. ຜົມບໍ່ຢາກຈະເຊື່ອເລີຍວ່າເປັນຫຍັງເທອຖຶງເກັ່ງຂະໜາດນີ້. ບຸ້ມຂະຍ່ມສັກພັກ ກໍ່ຮ້ອງກຣີດດ… ອອກມາ. ຜົມຮູ້ໄດ້ເລີຍວ່າເທອເສື່ອດຫົວແລ້ວ. ຜົມຈຶ່ງຈັບເທອນອນຫງາຍ ແລະເຢັດຣົວໆ ໄວໆ.

ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບໆໆໆ

“ອ້າ ອ້າ ອ້າາາ ອື໊ອອອ… ເບົາ ເບົາຫນ່ອຍ. ອ້າ ອ້າຍຍຍ ອ້າຍຍຍ… ເຮົາເຈັບ. ອື໊ອອອ.” ຄຳເວົ້າວອນຂອງບຸ້ມກັບເຮັດໃຫ້ຜົມຍິ້ມອອກມາ ແລ້ວຍິ່ງກະແທກກະແສ່ແຮງເຂົ້າໄປອີກ. ເຢັດແບບຣົວໆ.

ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບ ປັ້ບໆໆໆໆໆ

ຈົນນ້ຳກະແສ່ຜົມແຕກອອກມາເຕັມຫີບຸ້ມເລີຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນເຮົາກໍ່ເອົາກັນອີກ 2 ຮອບ. ແລ້ວກໍ່ກັບໄປທີ່ກິນເຫລົ້າສົງກຣານ. ເຮັດເຫມືອນບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ. ຈົນງານເລີກ ຜົມກໍ່ແອບໄປຮັບບຸ້ມ ແລະພາໄປນອນທີ່ຫ້ອງ. ເຢັດກັນຍາວຈົນເພລຽນນອນຫຼັບໄປ. ພໍຜົມກັບກຸງເທບ ກໍ່ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ຕິດຕໍ່ບຸ້ມອີກ. ລ່າສຸດໄດ້ຂ່າວວ່າເທອມີແຟນໄປແລ້ວ. ແຕ່ບອກຕົງໆ ນະຄຣັບ ວ່າຜົມບໍ່ສາມາດທີ່ຈະລືມລີລາດີໆ ຂອງເທອໄດ້ເລີຍແທ້ໆ. ແລະນີ້ກໍ່ເປັນປະສົບການສຽວໃນການເຢັດເພື່ອນຂອງຜົມເອງ.