ຈັດເອັນຝັງມຸກ 9 ນິ້ວຊອຍຖີໆ ໃຫ້ລູກສາວເພື່ອນ

ເລື່ອງສຽວ ຈັດເອັນຝັງມຸກ 9 ນິ້ວຊອຍຖີໆ ໃຫ້ລູກສາວເພື່ອນ

ສະບາຍດີຄຣັບ. ຜົມຊື່ “ຊາຍ” ນະຄຣັບ. ຕອນນີ້ອາຍຸ 40 ປີແລ້ວ ຍັງໂສດຢູ່ ເພາະຄິດວ່າຊີວິດນີ້ຄົງບໍ່ຢາກສ້າງຄອບຄົວກັບໃຜ. ຜົມເປັນຄົນບ້າຍວຽກ ຄົງບໍ່ມີຜູ້ຍິງຄົນໃດຢາກສ້າງຄອບຄົວດ້ວຍກັນແນ່. ທຸກວັນນີ້ຫິວເມື່ອໃດຜົມກໍ່ມັກໄປຊື້ກິນຂ້າງນອກຫຼາຍກວ່າ. ຊີວິດສ່ວນໃຫຍ່ຜົມກໍ່ມັກຢູ່ກັບເພື່ອນທີ່ຮຽນມັດທະຍົມມາດ້ວຍກັນ ຢ່າງ “ເຂັ້ມ” ແລະ “ເທຍນ”. ເຂັ້ມກໍ່ໂສດເຫມືອນຜົມ. ມີແຕ່ເທຍນທີ່ມີຄອບຄົວເປັນຂອງຕົນເອງ. ເຂົາແຕ່ງງານກັບເພື່ອນຮ່ວມຮຽນອີກຄົນໜຶ່ງຊື່ ສາວ. ເທອເປັນດາວໂຮງຮຽນເລີຍຕອນຍຸກນັ້ນ ເພາະທັງງາມ ຮຽນເກັ່ງ ແຖມຍັງເປັນນັກກິລາຂອງໂຮງຮຽນອີກ. ຄົບກວ່ານີ້ບໍ່ມີແລ້ວ. ຜົມເອງກໍ່ແອບມັກເທອຫຼາຍໆ ແຕ່ເຮັດແນວໃດໄດ້ລ່ະ ສາວເຂົາມັກເທຍນເພື່ອນຮັກຂອງຜົມ. ທັງຄູ່ກໍ່ເໝາະກັນຫຼາຍ. ເທຍນກໍ່ເປັນເດັກຮຽນດີ ເປັນນັກກິລາເຊັ່ນກັນ.

ມື້ນີ້ພວກເຮົາສາມຄົນມາຮ່ວມງານວັນເກີດລູກສາວຄົນດຽວຂອງເທຍນ ຊື່ “ນ້ອງຂວັນ”. ນ້ອງຂວັນປີນີ້ອາຍຸຄົບ 17 ປີແລ້ວ ເປັນສາວເຕັມຕົວ. ຜົມເຄີຍເຫັນເດັກຄົນນີ້ມາຕັ້ງແຕ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ແຕ່ຫຼັງໆ ກໍ່ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ເຈອກັນ ເພາະເຂົາເປັນເດັກກິດຈະກຳຮັດຕົວເຫມືອນພໍ່ແມ່ສະໄໝຮຽນ. ແຕ່ມື້ນີ້ໄດ້ມາເຈອນ້ອງຂວັນອີກຄັ້ງ ມັນທຳໃຫ້ຜົມຮູ້ສຶກເຫມືອນໄດ້ຍ້ອນເວລາກັບໄປ 23 ປີກ່ອນ ເພາະໜ້ານ້ອງຂວັນເຫມືອນໜ້າຂອງສາວ ຜູ້ຍິງທີ່ຜົມຫຼົງຮັກ ບໍ່ຜິດເພີ້ຍນສັກຫນ້ອຍ. ຜົມຕະລຶງໃນຄວາມງາມຂອງເດັກຄົນນີ້ຢູ່ນານ ຈົນເທຍນຄົງເຫັນເຊັ່ນກັນ. ຜົມກັບນ້ອງຂວັນຄຸຍກັນຖືກຄໍ ເພາະມັກສິ່ງຄ້າຍໆ ກັນຫຼາຍ.

ເວລາຜ່ານໄປຫຼາຍຊົ່ວໂມງ ຜົມກໍ່ສັງເກດວ່ານ້ອງຂວັນດື່ມເບຍ. “ນີ້ເອົງໃຫ້ລູກສາວດື່ມແບບນີ້ດ້ວຍຫຼື?” “ເອີ… ຫັດໄວ້ໄງ ຈະໄດ້ບໍ່ຖືກພວກຜູ້ຊາຍມອມ.” “ເອີ ຄິດໄກນະເວ້ຍ!! ລູກເອົາງາມຂະໜາດນີ້ ລະວັງຕົວໄວ້ດີທີ່ສຸດ ເດີຍພວກໂຄແກ່ຢາກກິນຫຍ້າອ່ອນມັນຈະມາເຄລມ.” ເຂັ້ມທີ່ເລີ່ມເມົາບໍ່ມີສະຕິກໍ່ພູດຂຶ້ນມາ. ຜົມສະດຸ້ງເລີຍ ເພາະຜົມຄົງຈະເປັນໂຄແກ່ຕົວນັ້ນແທ້ໆ. ນ້ອງຂວັນມີໜ້າຄົມຄາຍ ທ່າທາງອົງອາລົມ ແອວກໍ່ໄດ້ຮູບ. ນໍ້າໜ້າໃຈທະລຸກລ້ຳຫນ້າເກີນວັຍໄປໄກຫຼາຍ. ແຖມມັກໃສ່ເສື້ອຜ້າທີ່ເວົ້າລຶກໆ. ຜົມເຫັນແຕ່ລະທີບອກຕາມຕົງວ່າໃຈຄໍບໍ່ດີເລີຍ.

ຄືນນັ້ນທຸກຄົນເມົາຫຼາຍ. ມີແຕ່ຜົມກັບນ້ອງຂວັນທີ່ຍັງພໍກະລຶ່ນໆ. ສອງຄົນເລີຍພາກັນເດີນເລ່ນຮອບໆ ສວນຂອງບ້ານ. “ນີ້ ຄໍແຂງຂະໜາດນີ້ໄດ້ຍັງໄງກັນເຮົາ?” ຜົມເອົຍທັກກ່ອນ. “ຮ່າໆ ຄົງໄດ້ເຊື້ອພໍ່ມາລ່ະມັ້ງຄະ.” “ຫືມ… ແທ້ຫຼື? ພໍ່ເຮົານະ ຄໍພັບໄປກ່ອນໃຜເພື່ອນເລີຍ.” “ຮ່າໆ ປົກກະຕິພໍ່ຄໍແຂງນະຄະ. ສົງໄສກິນກັບເພື່ອນເລີຍເພລິນໄປຫນ້ອຍ.” ບັນຍາກາດເງົຽບໄປສັກພັກ ກ່ອນຜົມຈະພາເຂົ້າເລື່ອງທີ່ຜົມຢາກຖາມທີ່ສຸດ. “ແລ້ວອາຍຸ 17 ແລ້ວ… ນ້ອງຂວັນມີແຟນຫຼືຍັງລ່ະ?” “ບໍ່ເຄີຍມີຄ່າ. ພໍ່ແມ່ບອກວ່າຮຽນຈົບກ່ອນຄ່ອຍມີ.” “ແບບນີ້ນ້າສອນວິທີເອົາຕົວຮອດຈາກພວກຜູ້ຊາຍໃຫ້ເອົາບໍ່ລ່ະ?” “ຍັງແນວໃດຄະ…” ນ້ອງຂວັນຫັນມາທັນທີ.

ແຕ່ເຫມືອນວ່າແອລກໂຮຮໍລ໌ຈະເລີ່ມເຮັດວຽກແລ້ວ. ຜົມຈຶ່ງປະຄອງນ້ອງຂວັນໄປຫ້ອງ. ເມື່ອເຫັນວ່າຮ່າງຂອງເທອປວກເປຍກບໍ່ມີສະຕິ ຜົມຈຶ່ງຄວກທ່ອນເອັນຂະໜາດ 9 ນິ້ວທີ່ຝັງມຸກແລ້ວອອກມາ. ຫວັງວ່າຈະແຄ່ຊັກໄປມອງຮ່າງຜູ້ຍິງສາວນອນແຄ່ນັ້ນ. ແຕ່ເຫມືອນວ່ານ້ອງຂວັນເອງກໍ່ຢາກໄດ້ບົດຮຽນດີໆ ຈາກຜົມເຊັ່ນກັນ. “ອືອອ… ຂອງລຸງໃຫຍ່ຍາວຈັງເລີຍຄະ. ຂໍຫນູຈັບຫຼິ້ນໄດ້ບໍ່ອ່າ?” “ອ… ເອີ ມັນຈະດີຫຼື?” ຍັງພູດບໍ່ທັນຂາດຄຳ ຝ່າມືນ້ອຍໆ ຂອງຜູ້ຍິງສາວກໍ່ຄ່ອຍໆ ແຕະທີ່ຫົວກະແສ່ເບົາໆ. ມັນທຳໃຫ້ຜົມສຽວກະສັນເຫຼືອເກີນ. ເທອຈັບໄປມາຈົນມັນສູ້ມືແລະຕື່ນຕົວເຕັມທີ່. “ໂຫ… ເບິ່ງສິຄະ ມັນພອງໃຫຍ່ເລີຍ. ມີເມັດໆ ອະໄລຕົງນີ້ດ້ວຍນະຄະ. ມີໄວ້ເຮັດແນວໃດຄະ?”

ສາວນ້ອຍເຫັນທ່າທີຂອງຜົມກໍ່ຍິ້ມຊອບໃຈ. “ຜູ້ຍິງມັກນະ. ເວລາມັນຂູດກັບເນື້ອແລ້ວມັນຟິນດີ.” “ອ້ອ… ແລ້ວຖ້າຫນູເຮັດແບບນີ້ລ່ະຄ່າ. ນ້າຈະມັກບໍ່ຄະ?” “ມັກໃຫ້ຫນູເຮັດແບບນີ້ບໍ່ຄະ?” ເທອໂນ້ມຕົວເຂົ້າມາໃກ້ ຈົນນໍ້າໜ້າໃກຢູ່ລະດັບດຽວກັນກັບປາກຂອງຜົມ ແລ້ວໃຊ້ມືຂວາຊັກເຂົ້າອອກຢ່າງສະບາຍໃຈ. “ອືອ ອືອ ຊ… ຊອບສິ ໄວອີກສິ ອ້າອ້າ.” ຜົມບໍ່ອາດຫຍຸດຄວາມຕ້ອງການຕາມປະສາຜູ້ຊາຍໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ບໍ່ວ່າຂ້າງໜ້າຈະເປັນລູກສາວແທ້ໆ ຂອງເພື່ອນຮັກຂອງຜົມກໍ່ຕາມ. ເອົາວະ… ບໍ່ໄດ້ແມ່ ແຕ່ໄດ້ລູກສາວ ກໍ່ບໍ່ເສຍຫາຍອະໄລ. ຜົມອຸ້ມນ້ອງຂວັນນອນລົງເຕີງ ກ່ອນໃຊ້ມືລູບໄລ້ໄປທີ່ຂາຂາວໆ ອ້ວນອິ່ມຂອງເທອຢ່າງພໍໃຈ.

ແຂນຂາຂອງນ້ອງຂວັນຂາວງາມ ເຕັງຕຶງດີເຫຼືອເກີນ. ຜົມຖອດກະໂປງຂອງນ້ອງຂວັນອອກ ເຜົຍໃຫ້ເຫັນເນິນໂຫນໂກທີ່ອ້ວນອູມເກີນຈິນຕະນາການ. ແຄມສອງຂ້າງອູມບໍ່ຕ່າງຈາກກີບອູຖ. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີກິ່ນຫອມອ່ອນໆ ຕາມປະສາສາວນ້ອຍວັຍແຮແຍ້ມອີກ. ບໍ່ນານ ຮ່າງກາຍເປົ່າໂລ່ນຂອງເທອກໍ່ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜົມ. ສອງຂາຖືກແຍກອອກ. ຍັງບໍ່ທັນເຮັດຫຍັງເລີຍ ຫີກໍ່ແຫຼມເສຍແລ້ວ… “ຫີນ້ອງຂວັນຫອມເຫຼືອເກີນຈ້ະ. ຂໍນ້າເລີຍໄດ້ບໍ່?” ນ້ອງຂວັນພຍັກຫນ້າ ກ່ອນຈະດັນຫົວຜົມລົງໄປຊິດກັບເນິນສາວຂອງເທອ. ຜົມໃຊ້ລິ້ນວົນຮອບຕິ່ງສຽວທີ່ເປັນສີຊົມພູສົດຂອງເທອຢ່າງເບົາໆ. ເທອກໍ່ສັ່ນສະທ້ານໄປທັ່ງຕົວ ແລ້ວສົ່ງສຽງຄຣາງໃນລຳຄໍ. “ອືອອ… ອ້າ ອ້າ ອ້າາາ… ສຽວເຫຼືອເກີນຄ່າ.” ກິ່ນຫີພ້ອມນ້ຳຄຽນຫວານໆ ມັນປຸກອາລົມເສືອປ່າໄດ້ດີເຫຼືອເກີນ. ເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຜົມເລົ້າໃຈເຫຼືອເກີນ. ນ້ອງຂວັນຄຣາງດິ້ນແລ້ວພູດຊ້ຳໆ ວ່າສຽວຫີເຫຼືອເກີນໆ ກ່ອນຈະຂະຍັບຍ້າຍຮ່າງກະສັບກະສ່າຍໄປມາຢ່າງເຕັມທີ່ ຈົນຜົມເອງທົນໄມ່ໄດ້.

ຜົມຈັບຂາຂອງເທອແຍກອອກກວ້າງ ແລ້ວຫຍິບທ່ອນເອັນຂອງຕົນເອງອອກມາຖູໄຖໄປທີ່ຮ່ອງສຽວທີ່ເປື້ອນນ້ຳຄຽນໄຫຼທະລຸກຮູຫີຂອງເທອເຕັມໄປຫມົດ. ປາດຊ້າຍທີ ຂວາທີ ກ່ອນຈະພະຍາຍາມດັນເຂົ້າໄປໄດ້ເຄິ່ງລຳ. “ໂອ້ະະ… ໂອ້ະະ… ໂອ້ຍ… ເດີຍກ່ອນຄ່າ. ຂວັນເຈັບຈັງເລີຍຄ່າ.” “ເດີຍກໍ່ບໍ່ເຈັບແລ້ວນະ. ນ້າຈະເຮັດເບົາໆ.” ຜົມພູດພ້ອມລູບຫົວເດັກສາວຕໍ່ໜ້າດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່. ຫີຂອງນ້ອງຂວັນປິດຊິດແຄັນ ສະນິດ. ດັນເຂົ້າໄປຍາກໜັກ. ຜົມຕ້ອງເລົ້າໂລມຢູ່ນານ ຈົນກວ່ານ້ຳສຽວຈະໄຫຼອອກແລ້ວດັນພຣວດເຂົ້າໄປ. ຮ່າງຂອງນ້ອງຂວັນສະດຸ້ງໂຫຍງ ຈົນກອດຮັດຜົມໄວ້ແໜ່ນ. “ອູຍຍຍຍຍ… ຊີ໊ດດດດດ… ເຈັບຄ່າ… ສຽວຈັງຄ່າ. ສຽວເຫຼືອເກີນ. ຂວັນຈະບໍ່ໄຫວແລ້ວຄ່າ.”

ເທອຮ້ອງບອກວ່າເຈັບ ແຕ່ກັບບໍ່ໃຫ້ຜົມຫຍຸດ. ຈົນສຸດທ້າຍ ເທອກໍ່ຫຼັບຕາແໜ່ນ ຕອນທີ່ຜົມດັນກະແສ່ເຂົ້າໄປຈົນສຸດລຳ. ຮູຫີຂອງເທອສົດໃໝ່ແລະຕອດກະແສ່ຂອງຜົມ ທັງແຄັນ ທັງສົດ… ແລະດູດກະແສ່ຫຼາຍ. ຜົມຄ່ອຍໆ ຊອຍເຂົ້າອອກເປັນຈັງຫວະຊ້າໆ ແລ້ວເລັ່ງເຄື່ອງແຮງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ນ້ອງຂວັນກໍ່ແອ່ນສະໂພກຮັບກະແສ່ຂອງຜົມຢ່າງດີ. ຜົມຈັບອ້ວຂອງເທອດຶງເຂົ້າມາ ແລ້ວຂະຍັບອ້ວກະເດີ້ນເຢັດຫີຂອງເທອເຂົ້າໄປ. ຈົນເສີຍງຄຣາງຂອງເທອດັງຂຶ້ນມາເລື້ອຍໆ ຈົນເທອເລີ່ມຜ່ອນຄາຍ. ຜົມກໍ່ຍິ່ງກະໜ່ຳລຳກະແສ່ກະເດີ້ນເຢັດຫີຂອງເທອເຂົ້າໄປຢ່າງໜັກໜ່ວງກວ່າເດີມ. ຈົນສຸດທ້າຍ ເທອກໍ່ເກຣັງໄປທັ່ງຕົວ ຕອນທີ່ຜົມເລັ່ງຈັງຫວະຣົວກະແສ່ເຂົ້າໄປ ຈົນເທອຕ້ອງກັ່ນຫາຍໃຈ. ເສີຍງຄຣາງຂອງຜົມປົດປ່ອຍອອກມາຢ່າງມີຄວາມສຸກ ເມື່ອໄດ້ປົດປ່ອຍນ້ຳກະແສ່ແຕກໃສ່ຮູຫີຊິງຂອງນ້ອງຂວັນ ລູກສາວເພື່ອນຮັກ. ມັນສຽວເຫຼືອເກີນຄຣັບ. ຕັ້ງແຕ່ວັນນັ້ນ ຜົມກັບນ້ອງຂວັນກໍ່ມັກນັດກັນໄປເອົາກັນຢູ່ເລື້ອຍໆ.